Znajdź cyfrę występującą jako kandydat w dokładnie dwóch polach jednego wiersza. Następnie znajdź inny wiersz, w którym ta sama cyfra również ma dokładnie dwóch kandydatów — i w którym leżą one w tych samych dwóch kolumnach. Cztery pola tworzą wierzchołki prostokąta.
Każdy wiersz musi zawierać cyfrę dokładnie raz, więc w każdym z nich prawdziwy jest jeden wierzchołek, i muszą one leżeć naprzeciw siebie. Którakolwiek to przekątna, obie kolumny zawierają cyfrę wewnątrz prostokąta.
To znaczy, że cyfra nie może pojawić się nigdzie indziej w tych dwóch kolumnach. Wymaż ją ze wszystkich pozostałych pól obu — z jednej obserwacji wychodzi często cztery do sześciu eliminacji.
Wzorzec działa też odwrotnie: dwie kolumny po dwóch kandydatów, dzielące dwa wiersze, oczyszczają te wiersze.